της γης οι κολασμένοι
“Έχω κι εγώ τη μόνιμη
και την παντοτινή
αχαρτογράφητη και μόνη
στην καρδιά μου, την
αυστηρή επαρχία μου,
τη μακρινή: Έχω τον
πόλεμο, γενέτειρά μου.”
Σεμιόν Γκουτζένκο
Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στην οδό μάρνης στο κέντρο της αθήνας. Λίγο πίσω από τους μετανάστες 2 ζητάδες ελέγχουν τα χαρτιά άλλων μεταναστών. Το βλέμμα πολλές φορές λέει πολλά. 2 ζητάδες πίσω- 4 ελληνικές σημαίες μπροστά. Η σύμπτωση μιας πραγματικότητας σε όλο της το μεγαλείο…
Υ.Γ.: Η φωτογραφία είχε ανέβει και στο Pictorial Words αλλά αφού το διέγραψα είπα να την ανεβάσω και εδώ…
Ανατριχιαστική, πραγματικά, η “σύμπτωση”! Από αυτές που τελευταία συναντά κανείς παντού. Λίγο πάνω από εκεί είναι το αστυνομικό τμήμα ομόνοιας, στη βερανζέρου. Δεν χρειάζονται υπενθυμίσεις για το τι θα μπορούσε να βιώσει ένας μετανάστης εκεί μέσα. Πόσο μάλλον αν δεν είχε χαρτιά και άδεια παραμονής.
Και η γαλανόλευκη απ’ έξω να κυματίζει, να κυματίζει, να κυματίζει…
Αλληλεγγύη στους μετανάστες